Vanmorgen gingen we om 7.30 h naar het ontbijt. De dame van het hotel was ook een echte wandelaarster. Ze gaf nog allerlei tips. Na het ontbijt gingen we onze lunch kopen. Nu liepen we langs het Kurhaus hotel. Een oud, groot hotel dat gebruikt was voor de filmopnames van Hotel Romantik. We hebben het programma niet zelf gezien. We schatten in dat het een soort “First Dates Hotel” was.
In de supermarkt en bakker onze lunch gekocht. Daarna weer terug naar ons hotel en gewacht op de taxi. De wolken hingen laag, dus we gingen niet de volledige route doen. Die mocht je alleen doen bij goed weer.
Om 9.00 h kwam de taxi en werden we samen met Helena en Joost weggebracht. We hebben ons een heel stuk voorbij station Preda laten afzetten, bij waypoint 5,7 km. Onderweg een fotostop gemaakt bij Lai da Pulpuogna, dat volgens de inwoners het meest romantisch meertje was van Zwitserland. Het meertje was ook een opnamelokatie in het programma Hotel Romantik.
Om 9.30 h begonnen we aan de wandeling. Nu hadden we 5,7 km afgekort en ook ongeveer 400 hoogtemeters stijgen. We gingen omhoog naar Fuorcla Crap Alv. Onderweg hadden we weinig zicht door de laaghangende bewolking en iets later begon het te regenen. Toen maar de regenjas aangedaan. Onze route ging over een aantal heuveltjes als een soort pas. Hier lagen ook mooie meertjes tussen.

Terugblik op het meertje zonder naam.

We passeerden Crap Alv Laiets op 2300 m en vervolgens bereikten we Fuorcla Crap Alv op 2466 m. Hierna begon een lange, maar mooie afdaling richting Spinas. Nu begon de zon ook langzaam door het wolkendek te breken. Het dal was echt prachtig. Onderweg zagen en hoorden we weer vele marmotten.

Blik op het dal van de Bever.
Blik op het dal van de Bever richting Spinas, voor de oplettende lezers, zoek de marmot.

Om 11.30 h waren we beneden bij Palüd Marscha op 2020 m. Hier stroomde ook een mooie rivier door het dal, de Bever. Aan de oever van de rivier hebben we een korte pauze genomen.
Vervolgens moesten we naar rechts, het dal omhoog volgend. Dit was een breed karrespoor waar we ook weer mountainbikers tegenkwamen.

Terugblik op het dal.

Na ongeveer 3,2 km kwamen we bij een boerderij. Vanaf daar zouden we meer moeten klimmen. Er stond een bankje waar we onze lunch gingen eten. Op het bankje was een plakkaat geplakt, dat je 75 m verder yoghurt kon krijgen. We hadden nog 5 CBF, dus Hans was naar de boerderij gelopen. Het zelfbedieningspunt lag meer naar links, maar door het slechtere weer had de boer er nog geen yoghurt neergezet. Bij de vorige boerderij, 1 dag geleden, stond er een koelkast waar je bekers yoghurt kon nemen en in een doosje geld kon doen. Hier liep de boer met Hans mee en was er een afwassysteem. De yoghurt zat in een grote ketel en je kon zelf metalen kommetjes vullen. Daarna kon je de lepel ophangen nadat je deze had schoongespoeld. De kommetjes moest je in het stromend water schoonmaken.
We hebben natuurlijk ieder een kommetje gegeten.
Om 13.15 h liepen we verder. Het zou nog 2.15 h zijn naar de hut.
We hadden gedacht dat we nu aan het stijgende gedeelte zouden beginnen, maar na een initiële stijging gingen we redelijk horizontaal verder. We bleven het schitterende dal volgen. We hadden nog steeds geen idee waar we de hut moesten verwachten.

Ondanks corona, samenscholing van koeien.

Na een tijdje werd het duidelijk dat wij het rechterzijdal, in zouden gaan.

Nog geen hut in zicht, wel een mooi dal.

Nu hadden we ook een gestage stijging. Toen we nog 150 m moesten stijgen, zagen we de vlag van de hut, maar nog geen hut. Pas toen we nog 50 m moesten stijgen, zagen we het dak van de hut.

Aan het stijgen richting hut, terugblik

Om 15.45 h kwamen we aan bij de Jenatschhütte. Vandaag 14,9 km gelopen, 1025 m gestegen en 560 m gedaald.
Deze hut zag gezelliger uit dan de Keschhütte. We hadden vandaag echt geboft met het weer. In de middag werd het steeds zonniger en ook de bergtoppen waren zichtbaar.

Categorieën: blog

0 reacties

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.