Om 7.30 h stonden we op en een uurtje later gingen we ontbijten. Om 10.10 h liepen we naar het kasteel toe. Ook vandaag was het weer druk met schoolklassen. Sommige hadden de rondleiding al achter de rug toen we in het kasteel arriveerden.
Binnen bezochten we eerst de brontoren, waar je omlaag kon kijken in de 78 m diepe put.
Daarna liepen we naar de andere kant van het plein waar ze 1 verdieping lager een film over het kasteel vertoonden. Deze film op zich was al heel informatief. Hier waren ook de toiletten, de wijnopslag, een expositie over steenornamenten, de ticketbalie en een cafetaria gelegen.
Daarna moesten we nog even wachten tot onze rondleiding begon. We hadden de 100 minuten tour geboekt. Deze werd aan max. 16 personen aangeboden. De 55 min tour werd aan max. 45 personen aangeboden. Om 11.05 h begon de rondleiding. Het bleek dat we bij deze rondleiding geen foto’s mochten maken van de interieurs omdat wij de oudste originele muurschilderingen zouden zien. De rondleiding ging van deur tot deur. Steeds moest de gids een deur openen, dan mochten we tot een bepaald punt lopen, kregen de uitleg te horen, en dan mochten we weer verder door de volgende deur.
De kerk en de Heilige Kruiskapel waren het mooist. Om 13 h waren we klaar met de rondleiding en kochten we een boekje over het kasteel, omdat daarin de interieurs te zien zijn. Wij dachten dat de 100 min tour een uitbreiding van de 55 min tour was, maar blijkbaar bezochten we andere ruimtes en kregen we vermoedelijk meer uitleg en zagen we de allermooiste kamers, kerk en kapellen.
We dronken nog iets in de cafetaria, ook hier was het 35 graden, vervolgens liepen we terug naar ons hotel.
Vanwege de temperatuur hadden we gisteren al besloten om geen wandeling meer te doen. Op het programma van SNP stond nog een wandeling van 19 km, die we eventueel tot 11 km konden inkorten. Gezien het feit dat de routes zoveel over asfalt gaan, reden wij gewoon met onze eigen auto naar Svatý Jan Pod Skalou toe, om aldaar de hoofdattractie van de wandeling te gaan bezichtigen.
In het hotel rekenden we eerst nog 2 cola’s van gisteren af, die waren ze vergeten op de rekening te zetten. De ober was blij verrast met deze actie van ons.
Iets na 14 h reden we weg naar Svatý Jan Pod Skalou, als extra stop hadden we de (versteende?) watervallen van de Bubovický beek geprogrammeerd. In de SNP tekst stond dat bij weinig regenval, deze meestal droog stond. Wij vermoedden al dat dit nu ook het geval zou zijn. De navigatie stuurde ons de laatste km een landweg op, dus dat deden we toch maar niet en dus reden we rechtdoor naar Svatý Jan Pod Skalou.
Daar aangekomen was het er uitgestorven.
We gingen eerst iets drinken in het enige hotel-restaurant dat open was en namen er een stuk cheesecake bij. Daarna gingen we de barokke kerk (Johannes de Doper kerk) bezoeken, deze (en ook de St. Ivansgrot en de St. Ivansbron) bleek alleen in het weekend open. Door de deuropening met een hek konden we naar binnen kijken. Foto’s maken mocht eigenlijk niet.
Daarna wilden we het klooster bezoeken, in de SNP tekst stond dat het klooster sinds 1994 weer kerkelijk bezit was en dat er toen aan renovatie begonnen was. Dit bleek niet het geval. Het was nu een soort school, en ze waren nog steeds aan het verbouwen. Toevallig kwamen er mensen naar buiten die er gewerkt hadden en mochten we toch even de binnenplaats bekijken en een gerestaureerde ruimte, de Refter = de gemeenschappelijke eetruimte, gedecoreerd met heel veel rijke barokke fresco’s.
Hierna liepen we nog een klein stukje achterlangs, waar onze wandelroute geweest zou zijn.
Daarna liepen we terug naar de auto, waar Nancy zag op 2 wegwijzers dat er 500 m ook iets lag. Daar kwamen we met de auto toch langs. Dit bleek de neogotische Maximilian kapel te zijn. Ook deze was gesloten.
Daarna reden we via een toeristische route terug naar Karlstejn.
Toen we om 16.15 h de auto parkeerden bij het hotel, normaal mag je op deze straat niet rijden tussen 9 en 18 h, werden we aangesproken door 2 Zweedse mannen die om 16.40 h de rondleiding bij het kasteel hadden geboekt en bang waren dat ze te laat zouden zijn, of wij ze wilden brengen? Dat deden we natuurlijk. Hans heeft ze vlug naar boven gereden, tot aan de trappen, van daaraf moesten ze nog een klein stukje lopen. Ze wilden zelfs betalen, maar dat wilden wij natuurlijk niet.
Eenmaal op de kamer legden we ons rugzakje neer en gingen vervolgens een ijsje eten bij een zaakje een stuk omlaag richting de brug.
Karlstejn was nu rond dit tijdstip weer verlaten door de hordes dagjesmensen en bijna alle winkeltjes waren al gesloten.
Terug op de kamer even gerust en om 18 h gingen we naar het restaurant toe.
Tijdens het eten de fotoselectie gemaakt en later op de kamer eerst in het boekje van Praag gekeken, waar we morgen naar toe zullen gaan, voordat we dit dagverslag maakten. Morgen zou het in Praag 37 graden worden, dus we moeten het heel rustig aan doen en zullen veel moeten drinken.
0 reacties