Vanmorgen hadden we voor de zekerheid ook het telefoonalarm gezet en de wekker. We moesten om 6.30 h opstaan, zodat we om 7 h konden gaan ontbijten, want om 8 h zouden we per bus vertrekken naar Bako Nationaal Park.
Een persoon had zich verslapen, deze werd wakker gebeld, 1 persoon had koorts en bleef bij het hotel. Uiteindelijk vertrokken we een beetje na 8 h naar het Bako Nationaal Park. In de bus werd al van alles verteld over het park door onze lokale gids Richard. Het park is het meest bekend vanwege haar neusapen, die naar de Nederlanders zijn genoemd in VOC tijd, namelijk vanwege een dikke buik en een grote neus.
Om 8.55 h kwamen we bij Bako Bazaar aan.
Daar moesten we op boten overstappen. Over de Boko rivier vaarden we naar de zee en vervolgens naar de Bako Nationaal Park Lodge. Vanwege eb, moesten we de schoenen en sokken uitdoen en in het water uitstappen en naar het strand waadden.
Bij het strand zagen we al silver leaf monkeys, op zijn Nederlands “Mutslangoer”.
Hier konden we al volop foto’s maken.
Daarna konden we de voeten afspoelen bij de park lodge en de schoenen weer aandoen.
Na een toiletstop liepen we rondom de lodge en zagen we al baardzwijnen. Ze kunnen niet als moeders mooiste betiteld worden.
Iets verder zat er al een neusaap hoog in de boom. We hadden nu al veel geluk. We zouden in eerste instantie de trails naar rechts volgen, maar links was onze gids nog naar de een gifgroene adder aan het zoeken. Vaak bleven deze 2 weken op dezelfde plek zitten, om het eten te verteren. Deze adder was een beetje verhuisd, maar onze gids vond hem wel. Dit was de Borneose groene pitadder (giftig).
Toen we nog iets verder liepen, kwam er een neusaap over de grond aan gelopen. Hij ging in een laag, losstaand, boompje zitten eten. Zo dichtbij was echt uniek. We konden volop foto’s maken.
Hierna gingen we eerst de trail naar links doen, naar een uitzichtpunt richting Pandan Besar Bay. Het was een mooi pad, en maar 800 m lang.
Net voor het uitzichtpunt begon het te stortregenen. Dus iedereen trok een regenponcho aan. Bij het uitzichtpunt was er daardoor geen uitzicht, dus liepen we terug naar de Park lodge.
Daar aten we onze meegebrachte cakejes op. We zouden in eerste instantie nog de trail van 1 km naar recht lopen, maar met deze regen was het en te glad en er waren met dit weer toch geen dieren meer te zien.
Om ca. 13.45 h werden we aan het strand met de boten opgehaald. Omdat we toch al natte sokken en schoenen hadden, is iedereen met schoenen en al de zee ingestapt. Het was nu hoger tij, dus het was niet zo heel diep.
Onderweg stopten we nog bij een mangrovebos, daar bleek een hele familie nuesapen te zitten. Ze zaten teveel naar achteren qua bomen, om ze op de foto te krijgen. Maar wel uniek dat we ze zagen.
Om 14 h kwamen we aan bij de bus. Een bootje van de groep had motorpech gekregen dus we moesten even wachten. Daarna reden we terug naar Kuching.
Daar bleek dat de lunch inclusief was bij deze tocht, dus met natte schoenen en kleding, mochten we aanschuiven voor de lunch bij de buren van het hotel. Er werden zeer veel en zeer diverse gerechten geserveerd. Na heerlijk gegeten te hebben, gingen we naar de kamer om de natte spullen uit te doen. Er lag een waszak van het hotel in de kast, maar toen we ons omgekleed hadden en de waszak wilden inleveren, zeiden ze dat ze geen wasservice hadden. Op ons verzoek zouden ze het toch morgen bij de wasserette afgeven. Dan konden we de schone was overmorgen, als we terug waren, weer bij de receptie komen ophalen.
Om 17 h liepen we naar het Kuching Waterfront. Iets voorbij het hotel zat een schoenenpoetser, deze zou ook eventueel Hans zijn oude wandelschoen kunnen maken. Een naad was open gegaan, waardoor de schoen niet meer waterdicht was. Hopelijk brengt hij hem nog terug naar het hotel.
Daarna liepen we door tot aan de Darul Hana brug, vervolgens liepen we over de brug naar de overkant.
Daar volgden we de route langs het water, met zicht op de Indiase moskee en de brug.
Bij het fort Margherita liepen we even omhoog om foto’s te maken en daarna weer omlaag.
Beneden aangekomen bij het water zagen we een varaan zwemmen.
Aan het einde van dit pad, moesten we met een bootje weer oversteken naar de overkant. Tijdens deze hele wandeling in Kuching hadden we trouwens droog weer.
Bij een golfwinkel kocht Hans nog nieuwe schoenen (van Puma welke in de aanbieding waren), want zijn Columbia schoenen waren spek glad bij nat weer.
Om 18.30 h waren we terug op de kamer en vertrokken we weer om 19 h om met een groepje te gaan eten.
Nu gingen we eten bij een thee- annex BBQ restaurant. Dat was een ervaring op zich. Voor Nancy hadden ze haar favoriete oolong thee, Tie Kwan Yin.
Om 21 h waren we weer terug op de kamer om de fotoselectie en dit dagverslag te schrijven.
0 reacties