Vanmorgen konden we “uitslapen”. We hadden de wekker op 6.45 h gezet. Om 7.30 h konden we gaan ontbijten. Door alle regen was het pad naar het restaurant gedeeltelijk ondergelopen, dus we kwamen weer met natte schoenen aan. Ze waren toch nog niet droog van de stortregen gisteren.
Om 8.30 h vertrokken we met bootjes naar een nomadendorp, die nu dus geen nomaden meer zijn. Daar was in de ochtend een markt met locaal gemaakte souvenirs. We kochten er 2 bamboe spatels en een mini blaaspijp met pijltjes voor Hans. Zo werden de locale bewoners gesteund.
Daarna vaarden we in de longboten naar de eerste grot, de Cave of Winds.
Om bij de ingang te komen moesten we een aantal trappen omhoog. Bij de ingang was goed te zien dat er vroeger een rivier gelopen had. Via deze “tunnel” liepen we de grot in.
Na een paar nauwere doorgangen kwamen we in de grotere ruimtes terecht, met veel druipsteen formaties.
Hier waren ook heel veel hele smalle pilaren van druipsteen. We kregen uitleg waarom hier de stalagmieten veel groter waren dan de stalactieten. Door minder wind, viel het kalkhoudende water sneller omlaag en vormde aldus sneller een stalagmiet dan een stalactiet. In de grot gisteren waren ze fifty/fifty qua grootte. We vonden dit ook alweer een mooie grot. Deze grot behoort ook tot het Clearwater grottenstelsel.
Tot op heden was ongeveer 227 km aan grotstelsel verkend en ontdekt. Van de Wind Cave kon je naar de Clearwater Cave lopen, maar alleen door speleologen. Nu zou ook een gedeelte onder water staan. Wij werden in 10 minuten met de boot naar de picknickplek bij de Clearwater Cave gebracht. Daar werden we eerst op koffie, thee en een koekje getrakteerd. Daarna konden we de 200 treden omhoog lopen naar de ingang van de Clearwater Cave. Dit was echt een gigantische grot waar een hele rivier doorheen stroomde.
Eenmaal boven ging het pad weer omlaag, de grot in. Er was een soort van verplichte looproute gemaakt. Eerst omlaag en vervolgens weer omhoog. Beide grotten vandaag hadden trouwens een ingestorte doline, waardoor er een hele mooi opening naar buiten in het plafond van de grot zat.
Vlak voor de ingang kon je nog naar de Lady’s Cave. Van de gids mochten we er nog naartoe. Samen met Marc gingen we naar binnen. Deze was veel kleiner en maar 100 m diep. We waren heel blij dat we de Lady Cave ook nog mee gepikt hadden.
Daarna liepen we alle treden omlaag terug naar de picknickplek. Daar kregen we de lunch geserveerd.
Na de lunch was eerst de bedoeling om terug naar de lodge te gaan, en om 16 h terug naar het park voor de liefhebbers, waar iedereen op eigen gelegenheid een wandeling konden maken. Omdat het steeds in de namiddag hevig regende, werden we nu direct bij de park ingang afgezet.
We begonnen aan de Botanical Loop. Dit is een route van 1,5 km. De start was op ca. 450 m vanaf de ingang. Bij de Botanical Loop bleek na de eerste meters, het vlonderpad onder water te staan. Hans en nog een paar mensen, liepen terug. Nancy en de rest, deden de schoenen en sokken uit (of hadden teva’s) aan en liepen de route.
Het was op deze manier een mooie jungle ervaring. De naam Botanical Loop sloeg niet op de mooie plant die er te zien zouden zijn, maar op de uitlegborden over de planten. We hadden gehoopt om een bekerplant te zien, maar helaas zagen we deze niet.
Hierna liepen we naar de Park ingang, waar we van 15 tot 16 h gezeten hebben en iets dronken. In het winkeltje kocht Nancy nog 2 leuke t-shirts.
Om 16 h werden we met de pick-up truck opgehaald. In plaats van de vorige route, terug naar het hotel, reden we nu en andere weg. We werden bij het Mariott hotel afgezet.
Vandaar werden we de laatste 100 m met een bootje naar onze lodge toe gebracht. Het water stond zo hoog, dat de lodge niet meer over de weg te bereiken was. Van het restaurant naar onze kamer stond het pad ook ca. 50 cm onder water. Dus de schoenen en sokken weer uit, broekspijpen omhoog en toen liepen we naar onze kamer.
Op de kamer ons gedoucht, alle natte en bezweette kleding opgehangen. Daarna al een gedeelte van de bagage ingepakt, foto’s geselecteerd en aan het dagverslag begonnen. Ondertussen regende het weer heel hard.
Om 19 h gingen we naar het restaurant toe voor het avondeten. Daar kregen we het programma voor morgen. Morgen vliegen we naar Kota Kinabalu en zien we ook de zieken die in Kuching achter gebleven waren weer terug.
1 reactie
wies · 14/09/2025 op 17:38
Wat een water. Zijn wel hele mooie groten en de natuur is ook mooi. Hier is alles rustig, heb de hele was al in de kast, 7 machines. Moet 25 september weer fotos laten maken van de longen. Is alweer 5 weken geleden. Groetjes pap en mam.