Vanmorgen sliepen we uit tot 7.30 h. Daarna gingen we lekker ontbijten. Er was een goed gevuld buffet in dit hotel. Het hotel was trouwens erg sfeervol. Onze kamer was erg mooi en we hadden een groot balkon met twee lig-lounge bedden, om liggend naar de bergen in de omgeving van Davos te kijken.
Na het ontbijt alle bagage ingeladen en de parkeerkaart ingeleverd. Ietsje na 9 h reden we weg.
Nancy wilde graag nog een keer de Rheinfall bij Schaffhausen zien. Het was meer dan 25 jaar geleden dat we daar geweest waren. Het was qua rijden, maar 30 minuten langer rijden.
Om 11.30 h waren we bij de Rheinfall. We hadden de TomTom geprogrammeerd, maar de bruine bordjes gaven een afslag eerder al de Rheinfall aan. Deze toen maar gevolgd. Het bleek dat we nu bij de Rheinfall aan de kant van Kasteel Laufen aankwamen. Daar waren we nog niet geweest. Wat een toeristenkermis was Schaffhausen geworden! En nu was het door Corona nog relatief rustig. We betaalden de entree en liepen het rondje langs de uitzichtplatforms.

Rheinfall vanaf Kasteel Laufen.
Rheinfall.
Het donderende geweld van de Rheinfall

Van deze kant hadden we de Rheinfall nog niet gezien, dus we vonden het evengoed de moeite waard.
Daarna in het zelfbedieningsrestaurant vlug een broodje gegeten en vervolgens naar de overkant gereden. Het was trouwens vandaag een tropische dag. Onderweg hadden we als buitentemperatuur reeds 36,5 graden gemeten.
Aan de overkant was ook veel veranderd t.o.v. 25 jaar geleden. Toen reden we zo een parkeerplaats op, maakte foto’s en waren we weer weg. Nu waren er P1, P2, P3 en P4.
We parkeerden op P3 en liepen naar beneden voor het uitzicht op de watervallen.

Overzicht van de Rheinfall.
Nu is het donderend geweld beter zichtbaar.

Daarna trakteerden we ons, vanwege de hitte, op een ijsje.
Om ca. 13.30 h reden we verder met thuis als eindbestemming. We hadden geen noemenswaardig oponthoud. Na 17 h gingen we ergens eten, want we hadden geleerd dat onze normale etenstijd (rond 19 h) voor wegrestaurants vaak al laat was. Dan was er geen keuze meer. Nu waren we blijkbaar erg vroeg, want de dame stond er alleen voor, haar twee collega’s hadden pauze. Maar na een half uurtje hadden we ons eten.
Daarna doorgereden naar huis, waar we om 20.30 h aankwamen.
We konden terugkijken op een schitterende, bij tijden erg zwaar voor Nancy, wandelvakantie in Zwitserland. Zwitserland voelt voor ons altijd als een tweede thuisland en als we de bergen er weer zien, beseffen we weer hoezeer we ze gemist hebben.

Tot ziens/mails bij de volgende vakantie. De vakantie is gepland, de bestemming nog niet. Want Hawaii is alweer gecancelled.

Categorieën: blog

0 reacties

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.