Vanmorgen gingen we om 8 h ontbijten. Nancy kon weer redelijk ontbijten. We konden rustig aan doen, om 10 h zouden we met de trein naar Roztoky gaan. Om 9.20 h liepen we omlaag naar het treinstation. Hele klassen met kinderen kwamen ons al tegemoet. Om 9.35 h waren we al bij het treinstation. Er was een echte ticketbalie, goed om te weten als we overmorgen naar Praag zullen gaan. Tijdens het wachten boekte Nancy toch maar alvast de Engelse rondleiding in het kasteel van Karlstejn voor morgen, de 100 minuten tour om 11 h, het bleek dat een aantal Tsjechische rondleidingen al volgeboekt waren.
Ook was er op get station een elektronisch bord met de treintijden erop. Hier bleek dat om 9.30 h er ook een trein naar Beroun zou gaan, deze had 35 min vertraging. Onze trein van 9.57 h had 20 min vertraging.
Wij namen dus de vertraagde trein van 9.27 h. Naar Beroun was het niet meer zo ver. Wel was de route met de trein mooier dan onze wandelingen qua uitzicht. We zagen hele mooie rotswanden langs de Berounka rivier.
Om 10.15 h kwamen we al aan op het treinstation van Beroun. Hier moesten we tot 11 h wachten op het stoptreintje naar Rakovnik. Ook hier weer hele schoolklassen die óf aankwamen óf vertrokken.
We liepen de winkeltjes langs en kochten alvast een belegd broodje als lunch.
Iets voor 11 h liepen we naar het perron waar de trein al klaarstond. We vonden nog een plekje. De schoolklassen die daarna binnen kwamen, moesten blijven staan, zo vol zat de trein.
We hadden heel veel stops, en bij iedere stop kwam er nog een schoolklas bij of ging er een klas uit. Daardoor liep de trein steeds meer vertraging op, ze wachten namelijk netjes totdat iedereen ingestapt was. Met 8 min vertraging kwamen we om 11.33 h aan in Roztoky u Krivoklatu.
De route naar het hotel was al bekend, we liepen weer over het leuke pad naar het hotel toe.
Daar legden we de rugzak in de auto en iets later vertrokken we naar Zdice, waarover Nancy had gelezen dat er lavendel velden en een kruidenmiddelcentrum zouden liggen. Daar kwamen we om 12.30 h aan. Het bleek een soort welness centrum met winkel en restaurant. Om de velden te zien, moest je ook al entree betalen. We zagen ze in de verte al liggen, er zouden 50.000 planten staan. We aten buiten de auto onze broodjes op en gingen eerst in de winkel kijken.
Daarna het restaurant in dat tevens de receptie was. We vonden het niet de moeite om naar het lavendel veld te lopen en vertrokken weer.
Nu reden we terug naar Karlstejn, naar ons hotel.
Daar konden we de auto achter de poort van het hotel parkeren.
Op de kamer deden we vlug de gebruikte wandelkleding aan en onze wandelschoenen. Om 14 h vertrokken we voor de kortere rondwandeling naar Velka Amerika.
We moesten eerst omhoog over de straat naar het beginpunt bij het kasteel lopen. Vandaar begon de route. Vanaf het kasteel ging een smal pad weer omlaag, naar de asfaltweg. Hier moesten we een klein stukje het asfalt volgen. Daarna ging de route over een bospad. Als eerste kwamen we volgens de SNP tekst langs een geologische bezienswaardigheid, een ontsluiting. De hele helling was begroeid dus wij zagen niet deze scherpe overgang tussen 2 gesteenten uit verschillende geologische tijdperken. Een stuk verder zagen we wel de Dub sedmi Bratri, een oude eikenboom van 350 jaar oud. De naam betekent Eik van de Zeven broers.
De route ging verder door het bos, wat gezien de temperatuur wel fijn was.
Als eerste kwamen we langs Malá Amerika, een kleine kalksteengroeve.
Het pad ging door het bos verder en we kwamen langs nog een kleine groeve.
Hierna kwamen we aan bij het uiteinde van de grote groeve Velka Amerika. We liepen even een pad naar rechts om een foto te kunnen maken.
Daarna ging de route links langs de groeve, waarbij halverwege een kijkpunt gemaakt was. Bij het einde, waar de parkeerplaatsen waren, waren nog 2 uitzichtpunten.
Met de auto kwamen we hier vanmorgen ook al langs. Via een veldweg en graspad (gemaaid) kwamen we in Morina uit.
Vanaf hier hadden we alleen nog asfaltweg tot aan ons hotel.
Om 17.20 h kwamen we in het hotel aan, waar we direct drinken bestelden om mee te nemen naar de kamer. We hadden 11,9 km gelopen (en vanmorgen ook nog 2.3 km naar en van het treinstation), 365m gestegen en gedaald.
Op de kamer de wandelschoenen snel uitgedaan en alle bezweette kleding. Daarna lekker gedoucht en weer frisse kleding aan. Nu was Karlstejn trouwens uitgestorven, ze moeten het hier echt hebben van de dagjesmensen naar het kasteel. Om 18.30 h gingen we eten en maakten we de fotoselectie en later op de kamer het dagverslag.
0 reacties