Vanmorgen hadden we de wekker op 7 h gezet. Om 6 h werd Nancy al wakker, maar bleef nog even lekker liggen. Om 8 h gingen we ontbijten. Nancy had nog geen honger en heeft na 1 hapje de chocoladecroissant ingepakt om later op te eten. Hans nam cornflakes met muesli en kwark en daarbij nog toast met jam. Daarnaast konden we uit een vrij uitgebreid menu kiezen wat je gemaakt wilden hebben, we sloegen het warme ontbijt over. Om 8.55 h moesten we op de binnenplaats verzamelen voor de langste wandeling. We waren met zijn vijven: Jim, Chris, Mike, Hans en Nancy en nog de gids Raj. Iets na 9 h liepen we weg. In het begin hadden we nog geluk met het weer, het bleef een tijdje droog. We liepen door de Rawthey Vallei.
We hadden uitzicht op de groene heuvels met de muurtjes en weilanden met daarboven de kale heuveltoppen, begroeid met veengras, varens en heide. De heuvels hadden op dit moment een meer gele kleur.
We liepen al glooiend stijgend en dalend door de vallei. Net voor een brugje en een waterval begon het te regenen en deden we de regenhoes om de rugzak. De regenjas en regenbroek lieten we nog uit.
We daalden af door de vallei en iets verder weer omhoog langs gaspelstruiken, een soort stekelbrem. Die herinnerden we ons nog heel goed van de eerste wandelreis die we deden in Ierland.
Om 11 h hadden we 6,5 km gelopen en hielden we een korte pauze bij het begin van de vallei die naar de Cautley Sprout waterfall liep. Vanaf hier moesten we meer stijgen, vooral het laatste stuk langs de waterval was erg steil.
Maar het pad was als een soort stenen trap aangelegd. Bovenaan de waterval staken we een stroompje over en gingen we links een soort van terug naar Sedbergh. We volgden de stroompjes die over dit heuvel plateau liepen, de Howgill Fells. We hadden hier meer last van de sterke wind en de regen. Om 12 h hielden we bij een iets windstille plek onze lunchpauze. Door het weer waren de pauzes eerder functioneel, snel iets eten en dan weer verder. Daarna bleven we omhoog lopen richting de graat tot we arriveerden bij een gravelpad. Hier kregen we te maken met een hele sterke wind. Iedereen liep toch even naar rechts om het hoogste punt, The Calf, 678 m, mee te pakken. Daar maakten we ook even een groepsfoto, er waaide aldaar een hele sterke, koude, wind.
Hierna gingen we terug over het pad lopende over de graat en moesten we aan de andere kant nog een heuvel op. Daarna daalden we een beetje af, stegen we weer een beetje, daalden weer een beetje, etc. We liepen nog steeds hoog en liepen in de wolkenzone met harde wind en ook nog harde regen. Af en toe zagen we een glimp richting de dalen.
Met dit weer had niemand meer behoefte aan een pauze en liepen we in 1 ruk omlaag, naar Sedbergh. Een heel stuk lager zaten we onder de wolken en kregen we weer uitzicht op de dalen en Sedbergh.
Op het einde staken we nog een rivier over via stenen. Daarna nog een modderig pad voordat we bij ons hotel Thorns Hall in Sedbergh aankwamen. We waren iets voor 15h terug. We hadden 17 km gelopen met 850 hoogtemeters.
Bij het hotel de wandelschoenen en de broek schoongemaakt. Ze hadden hier buiten bij de bootroom een speciale wasplaats hiervoor. Nancy was nat tot op haar ondergoed, dus Nancy hing ook haar jas en broek in de droogkamer. Daarna in de blote benen naar de kamer waar we ons eerst warm aandeden, de rest van de spullen over de verwarming hingen en daarna de restanten van de snacks aten. Daarna douchen en om 16.30 h gingen we naar de lounge waar we iets dronken, de foto’s selecteerden en dit dagverslag maakten.
0 reacties