Na een lange nachtrust gingen we om 8 h ontbijten. Na het ontbijt konden we ons klaarmaken qua kleding voor een gevoelstemperatuur van -10 graden. Om 9.20 moest iedereen verzamelen op de binnenplaats. Om 9.30 h werden we met de bus weggebracht naar het beginpunt van onze wandeling. We liepen weer optie 3, met als gids Helen en medewandelaars Jim, Chris en Caroline. Wij werden als eerste afgezet in een hagelbui. We waren ons buiten klaar aan het maken voor de wandeling, toen we weer moesten instappen. Dit was niet het goede startpunt. Een kilometer verder moesten we weer uitstappen en was het zonnig en droog geworden. We begonnen in het gehucht Moorcock. Hier liepen we direct de velden in.
Het weer zou de hele dag wisselvallig zijn met hagel, sneeuw, regen, zon en als enige constante hele harde wind.
We liepen in het begin over een goed pad, een soort van parallel aan de weg. We passeerden een oude brug met waterval en diverse muurtjes waar we overeen gingen via trapjes.
Na 3 km kwamen we bij een boerderij, waar we ook afgezet hadden kunnen worden om de route in te korten. Daar hingen aan de prikkeldraad wel 30 dode mollen. Geen idee wat daar de bedoeling van was. Vanaf hier gingen we een heuvel over richting Cotterdale. De heuvel was een moerassige, grasheuvel.
Onderweg kregen we alweer hagel en regen te verduren. Bij Cotterdale hielden we een korte pauze bij een muurtje en in de zon.
Daarna gingen we omhoog door een stuk dennenbos. Daar kregen we een flinke hagel/sneeuwbui. Eenmaal uit het dennenbos verlieten we het duidelijke pad en moesten we naar de heuvelrand lopen waar we uiteindelijk naar het hoogste punt, de Great Shunner Fell, zouden lopen.
Hier was het pad een worsteling door veenpollen, water, modder en het grasachtige land. We liepen eerst parallel aan de heuvelrand. Omdat er geen echte markering was, liepen we op de kaart. Om 13.30 h kwamen we bij een grote stenen markering. Nancy voelde zich al redelijk uitgeput van de worsteling door het terrein.
Deze markering bleek niet de goede te zijn.
Via de GPS vonden we de goede richting en zo kwamen we om 13.45 h bij de top van de Great Shunner Fell aan op 714 m. Hier was een rustplaats uit de wind gemaakt en kregen we 10 minuten pauze. Lunchen zouden we pas later doen, als het zonniger was en meer uit de wind. Wel kon Nancy hier even rusten en bijkomen van de inspanning van naar boven lopen. Vanaf hier liepen we op de Pennine way, omlaag en over een pad met grote platte rotsplaten bedekt.
Dit liep een heel stuk beter. Ook kregen we zicht op een lieflijk groen dal in de verte, ons eindpunt. Zo liepen we heel wat kilometers glooiend omlaag over het ruige en verlaten landschap.
Een heel stuk lager net voor het dorpje Thwaite hielden we een lunchpauze. Het was al 15 h geweest en we hadden al 15 km gelopen. Vanaf hier liepen we over een landweg.
Iets verder kwamen we op de asfaltweg en liepen we Thwaite binnen. Bij een splitsing moesten we naar links en daarna hadden we weer een smal pad door de weilanden en door de muurtjes. Hier waren een hoop dezelfde soort gebouwtjes in het landschap te zien. Dit waren stallen, cowhouses, en typisch voor deze streek.
De route was nu makkelijk te volgen en zo kwamen we om 16.40 h bij ons eindpunt in Muker aan.
We hadden te weinig tijd om in de pub iets te drinken. De andere groepen waren al daar en zaten wel in de pub.
Iets voor 17 h kwam onze bus ons ophalen en reden we terug naar Sedbergh. Daar kwamen we om 18 h aan. Na het schoonmaken van de schoenen en de regenbroek gingen we naar de kamer. Om 19.15 h begon het avondeten. Vandaag geen briefing, want morgen hebben we een vrije dag. Ook vertrekt morgen het merendeel van de gasten en komen er 30 nieuwe gasten.
Het was een geslaagde en zeer uitdagende wandeling vandaag. Uiteindelijk hadden we 18.9 km gelopen, langer dan in de tekst stond, met 870 m stijging en 960 m daling.
0 reacties